GESANG ÐER ELFEN

 

ÛM MITTERNACHT,
WENN DIE MENSCHEN
ERST SCHLAFEN,
DANN SCHEINET UNS
DER MOND,
DANN LEUCHTET UNS
DER STERN,
WIR WANDELN UND SINGEN
UND TANZEN ERST GERN.

ÛM MITTERNACHT,
WENN DIE MENSCHEN
ERST SCHLAFEN,
AUF WIESEN AN DEN ERLEN
WIR SUCHEN UNSEREN RAUM
UND WANDELN UND SINGEN
UND TANZEN EINEN TRAUM.

 

J.W.v.GOETHE

Een steunende tak, met een gouden hart...

 

Een boom, een mensenleven
hebben dingen gemeen
horen sterk te zijn
hebben steun nodig ook

Een jonge boom heeft nood
aan begeleiding
anders knakt hij midden door
einde boom

Zo ook een mens
mensen steunen mensen
anders raakt een mens ook gekraakt
einde mens

Mijn steun
is geen stoere boom
is een lief takje
met wonderlijke kracht

Jij bent sterk
zegt mijn lachende tak
maar zonder zijn steun
kom ik er echt niet

auteur Marleen ff

The Mortal

 

Come away, away, children.
Come down, come down.
The hoarse wind blows colder:
Lights shine in the town.
The will start from her slumber.
When gusts shake the door;
The will hear the winds howling.
Will hear the waves roar.
We shall see, while above us
The waves roar and whirl.
A ceiling of amber,
A Pavement of pearl.
Singing, 'Here came a mortal,
But faithless was she:
And alone dwell for ever
The kings of the sea.'

 

 

Dit is een gedicht van Mathew Arnold over een vrouwelijke sterveling die als een meermin ging leven--maar ze is bang voor haar ziel en zo gaat ze terug naar de stad waar ze vandaan kwam. Haar meermin-kinderen en meermin-man roepen haar vanuit de oceaan. De meermin-man is de verteller en probeert het huilen van de kinderen te stoppen en toch ook hoopt dat ze hen hoort en weer naar de oceaan zal terug keren. Blouche