Gothic Droom
Een merkwaardige gothic droom had ik op de wel erg vroege morgen. Ik wilde dit herinneren en dacht dat ik dit zonder meer ook kon. Peinzend over de betekenis ging ik verder slapen en bij het wakker worden kwamen echter maar enkele details naar boven. Meestal het belangrijkste zegt men maar die droom intrigeerde me zo erg dat ik erover bleef doordenken en ja hoor, met behulp van een sigaretje rechtop in bed met Ischa de hond naast me liet ik mjn gedachten er over gaan en kwam er meer uit mijn hoofd. Het is nogal erotisch en een beetje grappig, tenminste zo zag ik het omdat ik mezelf er niet in zie en eerlijk gezegd snap ik er niets van. Daarom schrijf ik het en we zien wel....
Ergens bij een soort horecaplek waar mensen samen komen ben ik op zoek naar een man waar ik een binding mee heb. Waarom ik hem zoek weet ik niet. Een plek waar hij altijd vaker komt maar hij is er niet. Hij is vaak weg en iemand die zich niet aan bepaalde plaatsen bindt. Dit lijkt op Kimbles vader waar ik nog steeds gevoel voor koester maar kan het hieruit niet beamen dat hij dit is. Het is zo rond de vooravond dat de dag begint te schemeren en ik ga naar buiten kijken op het terras. Er lopen een paar mensen rond en niemand zit omdat het daarvoor iets te koud was. Een vrouw komt naar me toe, de bekende bazin maar in werkelijkheid ken ik haar niet. Ze beschuldigde me dat ik staand op de dansvloer de liefde bedreef met iemand. Ik stond verbaasd te kijken en zag het voor me, binnen was het druk, maar ik was dit absoluut niet. Zou het niet durven in het openbaar. In mijn jonge jaren had ik wel een keer op vakantie meegedaan aan een kuswedstrijd met een Fransman voor het langst kussende koppel in Mallorca. En ja we hadden ook gewonnen en het werd beeindigd met twee emmers water. Een hele leuke herinnering in mijn vrijgezelle tijd van toen maar laten we terug gaan naar de droom. Zij, de bazin wilde er verder op ingaan vanwege mijn ontkenning maar ik liep van d'r weg en ze merkte al gauw dat ik op zoek naar die ene man was. Ze riep of ik hem zocht en ik ging terug. Ze gaf aan dat hij er was geweest maar met een andere vrouw was en weggegaan is. Ik vond dat maar vreemd, niet echt leuk en ze wilde me meer vertellen maar ze stopte en aan haar houding te zien kwam er iemand van langs achter. Ah daar was die, ik dolbij, vergat alles en we gingen samen weg. Meteen samen de bus in en op weg, maar waarheen is mij een raadsel. Wel de gelukzaligheid van het samen zijn met iemand die ik mocht benadrukte mijn gevoel hierin.
Nu komt er een decor in de zwarte gothic sfeer. Ik bevind me in een soort grot met een groots open ruimte waar je donkere (niet negatief) rituelen kunt uitvoeren met veel mensen. Vanuit mijn geest kijk ik van boven voor me naar het schouwspel. Het is donker en belicht met maar een paar staande kaarsfakkels. Ik zie een licht metalen pentagram wat erg prachtig en sierlijk is bewerkt. Deze ligt op een rijdend voetstuk voor mij vanuit een west-positie op de goede stand. Geheel zuiver lig ik met mijn hoofd west op het pentagram en vast gebonden met mijn handen en voeten, corresponderend aan het symbool. Achter mij was dit verbonden met lange, halfdikke koordtouwen die door een paar gestalten in zwarte mantels werd getrokken maar ze stonden stil in tegenover gestelde richting naar mij toe. Voelen als op het pentagram zijnde, deed het mij niets en geen enkele indrukken. Ik was in volle overgave. Vanuit mijn geest als schouwer kreeg ik een zoom op de eerste en tweede chacra van mijn lichaam. Dit was wel een vreemde gewaarwording, niet eng maar ook niet prettig. Daarna kwam een man in beeld die dezelfde positie als mijn geest had maar dan een tien meter van het pentagram op de stenen grond stond. Ik kon hem niet zien want hij stond met zijn rugzijde naar mij in de geest. Wel heb ik deze man een paar keer als entiteit gevoeld, als vriend, boodschapper en vertrouweling. Dat is het einde van de droom en dat stuk van het pentagram was ook het eerste wat ik in herinnering kreeg.
Duizenden gedachten heb ik hierover maar geen enkel zinsverband krijg ik door. Ik heb niks met gothic en dat soort rituelen trekt mij ook niet maar die twee mannen.....liefde, gevoel en de andere episode gevoelloos en met beiden een binding. Iets onder de horizon.....ach ik laat het maar begaan.
Zo boven, zo bené
De wekelijks tweedaagse intergratie is afgelopen en nu komt de werkkamer daarvoor in de plaats. Dit houdt in dat we een ochtend of een middag in de week intensief gaan solliciteren met op een andere dag een individueel gesprek van ongeveer een uur. Ben blij dat het afgelopen is, in de zin dat die twee dagen te lang voor me waren. Ik had liever iedere dag een ochtend en dat is waarom ik ook voorlopig parttime wil gaan werken. Donderdag is de fitnis begonnen en dit viel ietwat tegen. Zweten, echt zweten en buiten adem. Het roken breekt je dan op. De begeleiding is gelukkig wel goed. Ze weet wat je aan kunt en niet. Het fietsen was leuk, zo de warming up (leek op aerobics) en aan de gewichten nog leuker maar toen ik moest lopen of goed doorstappen op de loopband probeerde ik mezelf te bedwingen om niet op het klokje te kijken wanneer het afgelopen zou zijn. Nog nooit eerder gedaan en ik weet het is behoorlijk wennen in het begin. Ik had een heuse spierpijn verwacht maar dit was integendeel en in het geheel iets anders dan yoga hoor!
De oefeningen voor het astrale gingen me minder af en ben een weekje achter. Anderzijds heb ik die laatste les wel gelezen en zijn de oefeningen mij niet onbekend. Zij het dat het iets anders gedaan wordt. Bescherming tegen lagere entiteiten en negativiteit met uitleg over hoe nachtmerries een beetje in elkaar zit. Gedachten transformeren de angst en heb je die, zij het bewust of onbewust dan trek je die aan. Ik vergeet nooit dat ik eens tijdens een uittreding iets verschrikkelijks tegen kwam. Het waren negatieve entiteiten die mij omsingelde en mij in gevoel naar beneden trokken. Er was geen uitweg en voelde me machteloos en verloren. Je kent zeker wel van die verhalen wanneer je werkelijk in echte nood bent en er dan krachten naar voren kunnen komen die boven het normale kunnen uitstijgen. Een moeder die een auto kan optillen wanneer haar kind in gevaar komt of een gebed in nood opzegt en onverwachts een engel je komt helpen. Ik had op dat moment een noodgebed nodig maar in die situatie was ik in paniek en door die paniek wist ik het gebed niet meer. Ik hoor me nog denken en naar de woorden zoeken die normaal zonder meer er uit vloeiden. "Onze Vader....nee. In de naam van de Vader ..ohh hoe ging dat nog ook eens weer? VERDOMME ff goed concentreren (en dat voor een roomskatholieke die twee keer gedoopt is als kind en als volwassene:-) Daar gaan we weer..in de naam van Zoon, Geest uhhhh jeetje me nee..in de naam van de Vader, de Zoon en ja de Heilge Geest...!!! Nog een keer maar dan goed...In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest...GA WEG!!!" Ik bedwelmde alsof ik flauw viel en geen controle meer kreeg over mijn bewustwording. Ik ontwaakte in mijn bed, badend in het zweet van angst. Hoewel erg angstig moest ik er ook komisch tegen aan kijken. Waarom kon ik niet op die woorden komen toen ik die nodig had? Weten jullie het? Natuurlijk om het nooit meer te vergeten:-)
Ik merk dat de mantra's voor mij niet echt werken en meer visueel bezig moet zijn in betrekking tot waarnemen of me geheel moet leeg maken. Dat laatste schijnt juist heel moeilijk te zijn maar wanneer ik in harmonie met mezelf ben dan kan ik dit heel goed. En dat is het geheim zodat intelligenties (hoge geesten, meesters of gidsen of hoe je het ook maar noemen wilt) je kunnen optrekken in de astrale wereld. Vandaar die spontane uitredingen bij mij die zich voordoet op een tijd wanneer ik dit zelf niet verwacht.
Vannacht een droom over roken. Heel kort leek het want in de droomwereld is er eigenlijk geen tijdsbeeld. We hadden het op de intregatie over roken op de werkplek en daarnaast ben ik een roker die er zwaar moeite mee heeft om te stoppen. In de droom kwam naar voren dat ik moet beginnen met het rookgedrag af te wijzen. Een negatieve plek moet ik het geven en de sigaret is mijn beste vriend of ja mijn vijand:-) De eerste verandering ligt daaraan. Ik ben bewust van de gevaren en hoe ongezond het is maar de verslaving. Zal ik er ooit van af kunnen komen? Daarna kreeg ik een heel mooi beeld met paarden, jonge paarden, zo'n vier, vijf waaronder een paar veulentjes. Wat ik daarmee moet? Wel een mooie afsluiting, ja toch!
Valkuilen
Komende donderdag en vrijdag gaat de laatste groeps-week in van het intregatiebureau maar dit wil niet zeggen dat het project afgelopen is. De nodige individuele begeleiding of ondersteuning blijft voor een jaar. Ik werd zelfs vanmiddag gebeld dat de fitness donderdag begint en 8 weken duurt. Een sociaal stukje aanvulling en ben benieuwd hoe dit gaat. Nog nooit aan fitness gedaan maar wel een tweetal jaren yoga wat ik nog steeds met veel plezier doe. Vorige week kreeg ik geen goed bericht van het bedrijf waarvan ik een oproep verwachte. Andere advisers gingen voor en als er dan alsnog plaats zou zijn dat ik toch nog opgeroepen kan worden. Ik zie het er niet meer van komen en ben aan het uitkijken voor vrijwilligerswerk in de administratieve sector. Een goeie bijkomstigheid is dat de economie in stijgende lijn is. Ik wist het al een paar weekjes en op de tv praten ze er nu ook over.
Afgelopen donderdag kregen we een vervangende consultant/begeleider met een stukje herhaling. Het ging over je beste karaktereigenschappen en hoe je bewust kunt worden door je valkuilen te herkennen. De zogenaamde valkuil-quadraat die je in vier hokjes indeelt.
*1 Ik heb de eigenschap geduld . Een engelen, engelen, engelengeduld! Hoe weet ik dat? Omdat mensen mij dat zeggen en eens op een kindercreche door een hoofdbegeleidster waar ik had gewerkt.
*2 Wat krijg je als deze overheerst? Dat mensen denken dat ze over je heen kunt lopen! Ja dat klopt "denken" maar dit is niet zo. Het feit ligt dat ik ver over de normale grens kan gaan waardoor dit lijkt.
*3 Wat krijg je als deze ondergeschikt is? Ongeduld! En dit is je allergie, iets waar je absoluut niet tegen kunt.
Dit ligt zo voor mij, want je kunt ook een allergie hebben voor mensen die dit overheerst. En daar liggen de valkuilen, bij *2 en *3.
* 4 Wat moet je doen om die in harmonie te krijgen? Bij mij was het vlugger ondernemen of ingrijpen en niet afwachten. Grenzen stellen!
Er ging een lampje bij me branden in betrekking tot mijn kinderen. Mij altijd afgevraagd waarom mijn kinderen niets van mijn geduld hebben meegekregen. Mijn oudste ADHD en overactief, de jongste die regelmatig haar drift laat gelden, vreemd genoeg vaak moeilijker te hanteren dan de oudste. Mijn geduld werd en wordt vaak met hen op de proef gesteld. Ze zeggen wel dat kinderen het spiegelbeeld van jezelf zijn en hier kwam dit inzicht heel sterk naar voren. Als het ware leren zij mij om hierin te veranderen of meer nog die eigenschap in harmonie te brengen. Ik vond het heel frappant!
Die zelfde nacht kreeg ik een droom en het kon hier mee wel iets van doen hebben betreffende de valkuil.
Ik had een vos als huisdier in de auto met andere huisdieren en een paar andere vertrouwde mensen. We stopten bij een weg voor waarschijnlijk een pauze en daarbij liep mijn vos weg, de natuur in. Zoeken en zoeken maar het had geen zin. Een vriendelijke juffrouw kwam ik tegen en zij had heel veel vossen. Die van mij was er niet bij in rood/bruin en ze vroeg nog eens 3000 mille daarvoor. Ze kon mij geen verkopen omdat ik geen geld had maar ze zei dat ze wel zo kon zien hoe gesteld ik op die vos was. De tranen vloeide over van verdriet. Ik wil niet één van je vossen. Ik wil mijn eigen vos terug. Ik ren weg en ga weer zoeken. Ik laat de auto staan en laat de rest van de familie achter. Opeens mijn moeder en zij rijdt maar is overstuur. (zie daglog nightmoon, een verwerking hiervan, zie ik nu pas terwijl ik schrijf). Ik neem het stuur over maar zij moet starten zodat ik op gang kan komen want ik heb geen rijbewijs en ben niet ervaren hierin. Eenmaal gestart gaat het heel goed en rijd als ooit tevoor. Het verbaasd mij zelfs. We komen op de plek terug met langs zijkanten zand en grondheuvels, de ideale plek voor holen van vossen.
Dan kom ik thuis aan en voel me nog steeds erg verdrietig maar vooral leeg. Kimberly's vader zit daar op de bank met zijn bevoorrechte (overleden)vriend. Ik vertrek en met dat ik wil gaan roept Kim's vader me iets na: "Zoek een hele mooi uit hé"! Huh, wat hoor ik? Hij zegt niet dat hij betaalt maar ik maak het er wel op uit. Ik ga naar die juffrouw met de vossen want ik mag één uitzoeken. Een man begeleidt me van de store. Hij geeft aan dat ik voor de formaliteiten eerst bij de politie moest zijn, 3000 mille is wel erg veel. Achteraf was dit een list wat ik door had om Kevin in de val te lokken omdat hij eerder een account had bij hun en de zaakjes duister waren afgelopen. In mijn gevoel was dit ook zo terwijl ik dit zelf niet wilde. Die vriendelijke juffrouw speelde met die man mee in het spel en gaf later de waarheid. Wilde hierbij niet betrokken zijn maar waar ik aan begon moest ik ook afmaken. Kimbles was ook bij de politie maar niet bij mij. Ik moest proberen haar ongemerkt iets door te geven wat ze juist niet moet zeggen tegen de politie. Door lange wegen werd ik geleid tot we bij een open ruimte kwamen met veel mensen aan tafels, leek op een kantine maar het was een verhoorruimte. Een politieman zat aan tafel en Kimbles was er ook. Met gezicht en mondgebaren probeerde ik één woord aan haar te geven en ze had het goed opgevangen. Het woord "niet stelen" dacht ik. De ondervraging leidde dat de politie niets kon doen en wij waren weer spoedig buiten. Ik ging terug naar de juffrouw voor de vos maar bedacht me om beter een hond te gaan kopen. Misschien een Schotse Collie.
De vos en de natuur
Hé, jammer van Nederland zo vlak voor de finale maar ja..of de beste winnen kan ik niet helemaal zeggen, het geluk moet je ook mee hebben en ze hebben het heel goed gedaan vind ik. Dat Griekenland er door zou komen had denk ik niemand verwacht terwijl ik wel op bedacht was dat het balletje naar alle kanten kan rollen. Dat Tjechië er uit is vind ik wel sneu omdat ze tot daar aan toe alle wedstrijden hadden gewonnen. Helaas, nu heb ik geen voorkeur meer voor as zondag!
De intregatie verloopt goed. Goede tips voor te solliciteren en hoe internet op dit vlak te gebruiken. Mijn cv ligt bij het bedrijf waarop ik met spanning een uitnodigingsgesprek verwacht. Het duurt echter alles zo lang maar ik hoop op een goed resultaat. Zal dit weer niets uithalen dan neem ik me echt voor om vrijwilligerswerk te gaan doen voor ervaring op te doen. Het solliciteren gaat me nu wel beter af en had met mij te maken met durven en doen, en meer voormijzelf op komen. Daar komt verandering in.
Afgelopen week me voorgenomen om de tijd te nemen voor mezelf met lezen en een beetje tv. Ik was weinig op mijn compje en niet veel gedaan. Op tijd naar bed gegaan want dat brak me ook op door moeheid en dat heeft toch wat vruchten afgeworpen met de astrale projectie. Ik moest gaan waarnemen en gek genoeg had ik een persoonlijkheidstest op het intregatiebedrijf gedaan waarbij ik als beste als waarnemer uit de bus kwam. Een waarnemer en een helper. Voor mezelf vind ik dit goed kloppen maar waar ik de laatste tijd minder mee bezig ben, is om je gedachten op het moment te houden. Met andere woorden "in het nu zijn". Ik dwaal zo graag af in mijn eigen fantasie en das nou finest om bewust uit te gaan treden. Drie simpele opdrachten om waar te nemen tijdens het wassen, schoenen aan doen en eten. Tijdens het wassen gaat dit feilloos maar die andere twee...
Door te blijven oefenen met projecteren voor het slapen gaan lukte het me om bewust vanuit mijn slaapkamer te gaan wandelen in het park wat achter mijn huis ligt. Ik voel en rook de frisse buitenlucht en de takken en bladeren van de bomen zag ik links, rechts en boven me zoals ik die altijd zie op het korrelige pad in het park. Een daadwerkelijke projectie maar ik kan niet zeggen een uittreding. Die beleving is anders en begint bij mij door meestal een geleidelijke veranderlijke zijns-toestand (sfeer) waarbij je voelt dat je gescheiden wordt van je fysieke lichaam. Soms door een lichte schok. Dit was het absoluut niet. Kort voor deze projectie begon ook mijn innerlijk oog te werken. Ik kon met gesloten ogen bewust mijn slaapkamer zien.
Het dromen wil niet iedere dag maar ik kreeg één hele mooie en vond het jammer dat Kimbles mij die ochtend wakker maakte. Ik heb heel veel gedroomd over dieren tot zelfs in entiteit-vormen kwamen ze bij me. Mijn krachtdier en totem nu is de vos maar nog nooit over gedroomd zoals over andere dieren als honden, wolven, spinnen(web), paarden en vooral huiskatten en nog meer. Bescherming en list zou ik deze droom als onderwerp willen geven. Twee vossen verschenen voor me in de natuur: een prachtige roodvos en een meer bruin, beige vos. De één nog mooier dan de andere. Ik was zo betoverd door deze schoonheid en het aantal begon zich ineens te vermeerderen. Ik kon het niet geloven wat ik zag. Het was als een wens die in vervulling ging om ooit eens een vos in de vrije natuur te zien. Die wens was verder dan dat!!! Opeens was er een jonge man, een vertrouwd iemand, een vriend maar niet iemand die ik in de realiteit ken. Hij had goede bedoelingen maar kent mij niet in betrekking tot dieren. Hij wilde mij beschermen tegenover de vossen maar dat wilde ik niet hij zou ze alleen maar afschrikken en onnodig agressief maken. Ik kon dit niet aan hem kenbaar maken of anders zouden de vossen hem aanvallen. Ik trok me steeds heel rustig terug en de vossen namen me in vertrouwen en bleven bij me, maar hij kwam ook steeds nader. Hij was onbewust, niet wetend wat er gebeurde. Ik was met een list bezig om zowel hem als de vossen te beschermen en voelde het gevaar dreigen en tevens machteloos terwijl ik mijn uiterste best deed om het goed te laten verlopen. Dit beeld vervaagde en zag plots een natuurpad met de voorgestalte van een magnefieke witte poolvos. Dit was superieur en hoog in gevoel. De Arctic-Fox, hoe is het mogelijk, dit kan niet zijn. Wat overkwam me toch en heel vreemd toen de vos dichter bij kwam had deze de achtergestalte van een Bobtail, een Old English Sheepsdog. Voor diegene die deze hond niet kennen, de Samson van Gert. Ik schrok er even van want ik had zo'n hond en dat was mijn overleden hond Beauty die ik op oude leeftijd door verdrietige omstandigheden heb moeten laten inslapen. Althans deed me dit aan haar herinneren.
2/7/4 ©Blouche