Zo goed als de tekeningen in de header kan ik niet tekenen maar op zijn tijd haal ik

de potloden en/of kleurpotloden uit de kast om mandala's te maken of in te kleuren.

 In het verleden werkte ik graag met koolpotloden en liet me gewoon begaan.

Het gaf een gevoel van uiting wanneer ik het moeilijk had, echter deed er niet zo heel veel mee

 tot ik mijn Shambhala-engelenmaster Gisela leerde kennen die zeer gedreven is in het maken van

mandala's en schilderen van aquarel-bloemen. Bij haar kreeg ik persoonlijke lesjes thuis, alleen de tijd

om er thuis aan te gaan zitten en iemand zien doen inspireert mij meer.

 

Doch eindelijk sinds kort neem ik deel aan tekenlessen wat spontaan tot stand is gekomen en zijn we

met een klein groepje samen. Deze wordt gegeven door een leuke jonge lieve Spaanse lerares en ze heet

Daisy. Vaak komt er tijdens de lessen niets van tekenen terecht, we kunnen dat thuis doen en

reikt ze ons verschillende technieken aan. Veelal praten we samen over zielsaspecten en ja eigenlijk

het ware onderdeel van het tekenen. Als we op het einde zuchten van hé, de hele les alleen maar gepraat

zegt ze nee nee, dit is ook heel goed en wijst ze met haar vingers naar haar ogen, veel kijken, dan naar het

hoofdje en van het hoofdje naar het hart van de ziel want van daaruit komen de tekeningen.

 

Van binnen naar buiten!